| Historia |
 |
 |
 |
|
W 1938 roku, z inicjatywy zapalonych działaczy sportowych, pracowników Zakładów Sodowych „Solvay” – Franciszka Krzysztoporskiego, Jana Krowickiego i Ludwika Wiśniewskiego, zrodziła się myśl zorganizowania zakładowego klubu sportowego. Idea stworzenia klubu sportowego znalazła poparcie dyrektora fabryki – inż. Władysława Tołłoczki. Pierwsze zebranie organizacyjne założycieli klubu odbyły się w lutym 1938 roku. Spotkaniu temu przewodniczył osobiście dyrektor Tołłoczko. Podczas zebrania ukonstytuował się pierwszy zarząd klubu w składzie: prezes – Jan Krowicki, członkowie: Franciszek Pawlak, Ludwik Kolczyński i Feliks Tomczak. Prezesem honorowym klubu wybrano jednogłośnie inż. Tołłoczkę. „Solvay” początkowo był klubem jednosekcyjnym, młodzi sportowcy uprawiali tyko piłkę nożną. Funkcję społecznego opiekuna sekcji powierzono Franciszkowi Pawlakowi. Prężna działalność klubu sprawiła, że wkrótce powołano do życia dwie dalsze sekcje – tenisa stołowego i strzelecką, a z myślą o starszych członkach klubu pobudowano w lutym 1939 roku kręgielnię. Wybuch II wojny światowej przerwał działalność mątewskiego klubu. W czasie kampanii wrześniowej i później, w latach okupacji niemieckiej, KS „Solvay” podobnie jak cały sport w polski, zawiesza działalność. Wiosną 1945 roku, pracownicy Zakładów Sodowych reaktywowali działalność klubu sportowego, dokonując jednocześnie zmiany na Klub Sportowy „Zryw”. W oficjalnym zebraniu założycielskim uczestniczyli między innymi: Edmund Bujak, Władysław Płużyński (został pierwszym prezesem klubu), Edmund Jańczak, Wincenty Zieniewicz, Czesław Kubski, Kazimierz Zientarski, Józef Zimny. W następnych latach Klub Sportowy „Zryw” przechodził kilka reorganizacji. W 1949 roku łączy się z klubem „OM TUR” i od tego czasu występuje pod nazwą „Jedność”. Prezesem „Jedności” został Tadeusz Nic, sekretarzem – Jan Małachowski, a skarbnikiem – Janusz Frelichowski. Do działających sekcji (piłka nożna, lekkoatletyka i tenis stołowy) dołączyła sekcja koszykówki. Na przełomie lat 1949 – 1950 nastąpiła kolejna reorganizacja struktury sportu w Polsce. Powstaje zrzeszenie sportowe, między innymi Zrzeszenie Sportowe „Unia”, do którego włączony zostaje mątewski klub, przyjmując nazwę Klub Sportowy „Unia”. Prezesem „Unii” wybrano Tadeusza Nica, wiceprzewodniczącymi zostali: Krystyna Peperowska, Stanisław Roszkiewicz i Stanisław Łysoń, sekretarzem – Jan Małachowski, sekretarzem – Jan Małachowski, skarbnikiem – Władysław Jankowski. Reorganizacja sportu wpłynęła bardzo korzystnie na działalność mątewskiego klubu „Unia” zaczyna przezywać okres świętości i rozkwitu. Pracują liczne sekcje: gimnastyczna, kolarska, kajakowa, lekkoatletyczna, motorowo-turystyczna, pływacka, tenisa stołowego, wioślarska, szachowa i piłkarska. Na sportowym firmamencie wyrasta nazwisko Tadeusza Kaźmierskiego, który w 1954 roku ustanawia rekord Polski juniorów na 100 metrów. Tenisiści stołowi pod wodzą Edmunda Klausa zdobywają awans do II ligi. W lutym 1957 roku, zwołane zostaje walne zebranie członków Klubu Sportowego „Unia”, na którym stara nazwa – w wyniku głosowania - zmieniona zostaje na Klub Sportowy „Noteć” Mątwy. Godłem klubu przyjęto znaczek kształtu podłużnej tarczy koloru biało-niebieskiego z napisem „Noteć”. Barwami klubu zostały kolory biały i niebieski. Wybrano zarząd klubu. Prezesem został Edmund Nic, jego zastępcami: Zygmunt Miler i Jan Bartkiewicz, sekretarzem – Jerzy Doliński, skarbnikiem – Zenon Uklejewski. Zarząd w tym składzie pracował do 1961 roku. Były to lata dalszych sukcesów sportowych. W 1963 roku klub obchodził 25-lecie swojego istnienia. Na czele nowego zarządu na czele stanął Zygmund Miler. Jubileusz godnie uczynił wychowanek mątewskiego klubu – lekkoatleta Jan Kobuszewski, który w skoku w dal pobił rekord Polski wynikiem 7,50 m (rezultat ten poprawiono dopiero w 1972 r.), a 43-letni tenisista Edmund Klaus po raz trzeci zdobył mistrza Pomorza. W 1968 roku, po rocznej nieobecności do ligi międzywojewódzkiej awansowali tenisiści stołowi, a juniorzy tej sekcji na drużynowych mistrzostwach Polski w Kędzierzynie zajęli czwarte miejsce. W 1987 roku, po 7 latach przerwy prace wznowiła sekcja tenisa stołowego. Nabór był bardzo duży, w ciągu kilku miesięcy chęć podjęcia systematycznych treningów wyraziło 130 chłopców i ponad 30 dziewcząt. Dokonano wstępnej klasyfikacji i w sekcji ćwiczyło około 50 zawodniczek i zawodników. Wyniki sportowe nie były imponujące, ale zapał do pracy sportowców i zaangażowanie trenerów budziły wiele optymizmu na przyszłość. Zajęcia w sekcji prowadził Henryk Górny (wkrótce „Noteć” zatrudniła także drugiego instruktora – Ryszarda Buczkowskiego). W 1990 roku drużyna dziewcząt awansuje do II ligi tenisa stołowego w składzie: Magdalena Namysł, Kamila Krokos, Anna Zwolińska, Joanna Grzelak i Magdalena Madaj. Trener Henryk Górny organizuje prawidłowe szkolenie dziewcząt, które po dwóch latach wygrywają II ligę i awansują do I ligi. W 1997 roku sponsor „Noteci” Alojzy Lewandowski wzmacnia skład drużyny zawodniczkami: Aliną Bogdaniuk, Małgorzatą Przybylską, Dorotą Diaczyńską i Miao Miao, które awansują do ekstraklasy. Druga drużyna, wychowanki Henryka Górnego reprezentują klub w II lidze. W 2001 roku na bazie sekcji tenisa stołowego byłego Klubu Sportowego „Noteć” powstał Inowrocławski Klub Tenisa Stołowego. Prezesem zostaje Zbigniew Belzyt, jego zastępcami Bogdan Ebert, Stanisław Grzelak, sekretarzem – Gabriela Baran. Zrzesza 23 zawodniczki, które uczestniczą w rozgrywkach mistrzowskich w I i II lidze tenisa stołowego kobiet. Skład zarządu do tej pory nie został zmieniony. Zawodniczki uczestniczące w rozgrywkach I i II ligi zajęły kolejno 5 i 9 miejsce w lidze. Ponadto zawodniczki I ligowego zespołu awansowały do półfinału Pucharu Polski w składzie: Alina Bogdaniuk, Joanna Grzelak, Agata Belzyt, Baranowska Beata. W sezonie 2004/2005 zawodniczki klub IKTS Inowrocław uczestniczą w rozgrywkach II ligi plasując się kolejno na 1 i 3 miejscu i awansowały do I ligi w składzie: Alina Bogdaniuk, Anna Kowal, Beata Baranowska, Małgorzata Szymborska, Agata Belzyt i Karolina Kujawińska. Zawodniczki I ligi w sezonie 2005/2006 w składzie Alina Bogdaniuk, Anna Kowal, Alina Mikijaniec, Małgorzata Szymborska i Karolina Kujacińska zakończyły sezonie klub IKTS wzmocnił się dwoma zawodniczkami Małgorzatą Derlich i Dominiką Szwochert i zakończył sezon 2006/2007 na IV miejscu. |
